Jestem katoliczką. Ale tak naprawdę co to oznacza? Jaki ma to wpływ na moje życie codzienne, na wszystkie małe sprawy, na dokonywane wybory?

Wpisy z tagiem: Ewangelia na niedzielę

sobota, 28 maja 2016

Ewangelia na niedzielę 29 maja 2016

Uzdrowienie sługi Setnika

Uzdrowienie sługi setnika
Gdy Jezus skończył przemawiać do słuchającego Go ludu, wszedł do Kafarnaum. A sługa pewnego setnika, bardzo przez niego ceniony, chorował i był już umierający. Skro setnik usłyszał o Jezusie, wysłał do Niego starszych żydowskich, prosząc Go, aby przyszedł i uzdrowił jego sługę. Gdy przyszli do Jezusa, bardzo Go prosili: "Zasługuj, abyś mu to uczynił. Miłuje bowiem nasz naród i sam zbudował nam synagogę". Poszedł więc Jezus razem z nimi. A gdy był już niedaleko domu, setnik wysłał przyjaciół, aby Mu powiedzieli: "Panie, nie trudź się, bo nie jestem godny, abyś wszedł do mojego domu. Dlatego też samego siebie nie uznałem za godnego, aby przyjść do Ciebie. Ale powiedz tylko słowo, a mój sługa będzie uzdrowiony. Bo i ja, chociaż sam podlegam władzy, mam pod sobą żołnierzy. i kiedy mówię jednemu z nich Idź! - on idzie. A innemu: Przyjdź! - on przychodzi. A gdy do sługi mówię: Zrób to! - on robi". Gdy Jezus to usłyszał, zdziwił się i zwracając do tłumu, który szedł za Nim, powiedział: "Mówię wam, nawet w Izraelu nie spotkałem tak silnej wiary" A gdy posłańcy wrócili do domu, zastali sługę zdrowego.

Ewangelia wg Św. Łukasza 7, 1-10

Na kanale National Geographic pojawiają się co jakiś czas filmy ukazujące wydarzenia opisane w Biblii w kontekście historycznym. Lubię je oglądać - na tle ówczesnej polityki, zwyczajów, kultury nabierają one inne znaczenia, stają się bardziej zrozumiałe, a jednocześnie wcale nie tracą swojego wymiaru ponadczasowego. Jak można by w ten sposób czytać dzisiejszą perykopę? Był sobie wysoki rangą Rzymianin, przebywający na misji wojskowej w mieście Kafarnaum. Miał swoich podwładnych, miał też swoich rzymskich bogów - pewnie składał im ofiary, próbując zdobyć ich przychylność. I nagle stanął przed problemem, wobec którego jest bezsilny. Choroba jego ulubionego sługi spowodowała, że cała jego władza okazała iluzoryczna. I zwraca się do Jezusa. Czy wierzył w Niego? Czy może tylko dotarła do niego sława Jezusa jako "cudownego uzdrowiciela"? Nie wiemy tego, ale sądząc z dzisiejszej Ewangelii - wierzył, że tylko Jezus może mu pomóc.
Jak mogłoby to wyglądać współcześnie? To tak, jakby ateista czy wyznawca innej wiary ukląkł w kościele i prosił Boga o wyzdrowienie dla kogoś sobie bliskiego. I Bóg wysłuchałby jego prośby - właśnie poprzez tę wiarę, że Jezus jest "ostatnią deską ratunku", wszystko inne zawiodło.

Takie podejście chyba mało się wpisuje w teorię, że poza Kościołem nie ma zbawienia. Moim zdaniem - tak nie jest. Jezus oddał swoje życie za nas wszystkich. Bóg nie wystawia etykietek i nie skazuje z góry. Ja miałam szczęście - urodziłam się w rodzinie katolickiej, jako dziecko byłam ochrzczona i wychowywana zgodnie z Ewangelią. Gdybym jednak urodziła się w innej rodzinie? Nie wzrastałabym w duchu chrześcijaństwa? Owszem, słowa Ewangelii są piękne i uniwersalne, ale być może święte księgi innych religii też takie są. I każda z religii uważa, że jest jedyną słuszną i wierzy w Jedynego Prawdziwego Boga. Czy człowiek dobry, uczciwy może zostać potępiony tylko dlatego, że inaczej nazywa Boga? "
I czy my sami o sobie nie mówimy na każdej mszy świętej "Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja..."

 


sobota, 21 maja 2016

Ewangelia na niedzielę 21 maja 2016

Trójca Święta

Dzieło Ducha Wspomożyciela
12Miałbym wam jeszcze dużo do powiedzenia, lecz teraz nie jesteście w stanie tego udźwignąć. 13Po swoim przyjściu On - Duch Prawdy - poprowadzi was ku pełnej prawdzie. Nie będzie bowiem mówił od siebie, lecz powie to wszystko, co usłyszy. Będzie także nauczał o sprawach przyszłych. 14On Mnie uwielbi, gdyż będzie czerpał z tego co moje i będzie wam to głosił. 15Wszystko, co należy do Ojca, jest moje; dlatego powiedziałem: Będzie czerpał z tego co moje i będzie wam głosił.

Ewangelia wg Św. Jana 16, 12-15

Uroczystość Trójcy Świętej. Przedziwna, trudna do zrozumienia tajemnica. Choć tak naprawdę - to może powinniśmy na to spojrzeć w kontekście swoistej gombrowiczowskiej gęby? Ojciec, Syn i Duch Święty to przecież Jedność, tylko widziana przez nas z różnej perspektywy.
A przecież lubimy takie etykietki. Najdobitniej widać to w różnych "przydomkach" nadawanych Matce Boskiej: Częstochowska, Fatimska, Katyńska i wiele, wiele innych. Święci też mają swoje specjalności - ze zgubą prosimy o wstawiennictwo św.Antoniego, zakochani modlą się do św.Walentego, a w sprawach trudnych i po ludzku beznadziejnych - do św.Rity. W pewien sposób też przypisujemy podział ról w samej Trójcy: Bóg Ojciec to sprawiedliwy sędzia, Syn Boży - to miłosierny symbol miłości Boga do człowieka, a Duch Święty - jest symbolem Boskiej mądrości. Może to ułatwia nam zrozumienie? Warto jednak pamiętać, że Bóg jest jeden. Po prostu.


sobota, 07 maja 2016

Ewangelia na niedzielę 8 maja 2016

Wniebowstąpienie

Wniebowstąpienie
I powiedział: "Tak jest napisane: Chrystus będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie. W Jego imię będzie głoszone nawrócenie, na odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, rozpoczynając od Jeruzalem. Wy jesteście świadkami tego. Oto Ja zsyłam na was obietnicę mojego Ojca. Pozostańcie w mieście, dopóki nie zostaniecie napełnieni mocą z wysoka".
Potem przeprowadził ich za miasto w kierunku Betanii. Podniósł ręce i błogosławił ich. A podczas błogosławieństwa oddalił się od nich i został uniesiony do nieba. Oni zaś oddali Mu hołd i z wielką radością wrócili do Jeruzalem. Przebywali ciągle w świątyni i wielbili Boga.
".

Ewangelia wg Św. Łukasza 24, 46-53

Myśląc o niebie - odruchowo spoglądamy w górę. Zgodnie z przytoczonym tu fragmentem Ewangelii - Jezus też został do nieba uniesiony - od razu wskazuje to na kierunek w górę. I pewnie tak było - trudno nie wierzyć bezpośrednim uczestnikom tamtych wydarzeń. Czy oznacza to jednak, że na tym naszym ziemskim padole - tu i teraz - Boga nie ma, jest gdzieś tam daleko, wysoko? Blisko gwiazd, daleko od nas i naszej codzienności? Może trzeba spojrzeć mniej dosłownie i materialnie? I dostrzec Boga właśnie w tym naszym dniu codziennym? Bóg jest wszędzie i zawsze, nie tylko raz w tygodniu, gdy jesteśmy  w kościele na niedzielnej mszy świętej. Może Bóg jest najbardziej przy nas np. w środę rano, gdy jesteśmy w drodze do pracy? Lub podczas czwartkowego spaceru z psem? A także wtedy, gdy dopada nas chandra, gdyż mamy serię niepowodzeń, szwankuje nam zdrowie i w ogóle jest nam źle? Nie jesteśmy sami. Nawet, gdy niebo jest zachmurzone i nie widać najmniejszego promyczka słońca. Wówczas wystarczy rozejrzeć się wokół siebie i tam znaleźć Boga. Lub czytając doniesienia medialne z któregoś z obozu uchodźców - zastanowić się jak można im pomóc? I dlaczego tak trudno nam zobaczyć w nich naszych bliźnich?


niedziela, 01 maja 2016

Ewangelia na niedzielę 1 maja 2016

Duch Święty nauczy was wszystkiego

Obietnica Ducha Wspomożyciela
Jezus mu odpowiedział: "Każdy, kto Mnie miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go. Przyjdziemy do niego i będziemy u niego mieszkać. Ten, kto Mnie nie miłuje, nie przestrzega mojej nauki. Nauka jednak, której słuchacie, , nie jest moja, lecz Ojca, który Mnie posłał.
Powiedziałem to, przebywając jeszcze wśród was. A Wspomożyciel - Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, pouczy was o wszystkim oraz przypomni wszystko, co wam powiedziałem. Pozostawiam wam pokój, obdarzam was moim pokojem. Ale Ja nie obdarzam was w taki sposób, jak czyni to świat. Przestańcie się więc trwożyć w waszych sercach i lękać. Słyszeliście przecież, co wam powiedziałem: Odchodzę, lecz powrócę do was. Gdybyście Mnie miłowali, to rozradowalibyście się, że idę do Ojca. Ojciec bowiem jest większy ode Mnie.A mówię wam to teraz, zanim się stanie, abyście uwierzyli, gdy to nastąpi".

Ewangelia wg Św. Jana 14, 23-29

W tej perykopie Jezus przygotowuje uczniów na swoje odejście. Z pewnością nie było to dla nich łatwe ani do zrozumienia ani do pogodzenia się. Porzucili swoje wcześniejsze życie, poszli za Jezusem i nagle dowiadują się, że przyjdzie moment, gdy odejdzie on do Ojca. Zupełnie po ludzku patrząc - jest to bardzo przygnębiające.
W naszym normalnym, współczesnym życiu jest podobnie. Od tysiącleci ludzi rodzą się i umierają, wiemy to, ale mimo wszystko ciągle jednak trudno pogodzić się ze śmiercią kogoś bliskiego. Ciągle nas to przytłacza, wpędza w smutek i beznadzieję. Tak jak apostołowie - nie umiemy się cieszyć, że ktoś nam bliski i ważny - odchodzi do domu Ojca. Wspomożyciel jest nam także bardzo potrzebny. Czy możemy liczyć na to, że Bóg przyśle do nas Ducha Świętego? Moim zdaniem - jest On cały czas przy nas, choć my sami nie zawsze jesteśmy wyczuleni na Jego głos i rady, nie potrafimy ich rozpoznać i odczytać. Często jest potrzebna interwencja zdecydowanie bardziej widoczna, realna i namacalna. Wówczas Bóg stawia na naszej drodze ludzi, którzy nas wspomagając, stają się w pewien sposób takim Bożymi posłańcami. Czasem wystarczy dobre słowo - ważne, aby było szczere, a nie recytowane jak standardowa formułka.
Ja sama jestem typem raczej samotnika. Lubię chować się w swojej dziupli, z której co chwilę wychodzę, szukając innych ludzi. Mam takie momenty, gdy potrzebuję, aby ktoś mnie wysłuchał, wsparł i gdy zderzam się z obojętnością (czasami wynikającą po prostu ze zwykłego ludzkiego zabiegania) - dość boleśnie to odczuwam. Wówczas ograniczam swoje wymagania i potrzebę tego, aby ktoś pogłaskał mnie po głowie realizuję bardzo dosłownie - idąc do fryzjera. Powoduje to jednak, że jestem bardziej wyczulona na odczucia innych ludzi i tam gdzie mogę - staram się wspierać. Podobno najlepszym sposobem na własną chandrę jest cudza chandra....



niedziela, 24 kwietnia 2016

Ewangelia na niedzielę 24 kwietnia 2016

przykazanie miłości

Nowe przykazanie miłości
Po jego wyjściu Jezus powiedział: "Teraz Syn Człowieczy dostąpił chwały, ale i w Nim Bóg obdarzy w sobie chwałą - i to zaraz obdarzy. Dzieci, krótko teraz już będę przebywał z wami. Będziecie Mnie szukać, lecz teraz powtarzam wam to, co powiedziałem Żydom: 'Dokąd Ja odchodzę, wy nie możecie się udać'. Daję wam nowe przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali. Podobnie jak Ja was umiłowałem, tak i wy macie miłować jeden drugiego. Po tym wszyscy rozpoznają, że jesteście moimi uczniami, jeśli będziecie się wzajemnie miłować".

Ewangelia wg Św. Jana 13, 31-35

Tak naprawdę - to ta perykopa jest bardzo smutna w swojej wymowie. Czy dziś sami o sobie możemy powiedzieć, że widać po nas, że jesteśmy uczniami Chrystusa? Chrześcijanin nie jest niestety synonimem dobrego człowieka...
Wystarczy wziąć do ręki gazetę, włączyć telewizor czy radio, czy zajrzeć na dowolne forum internetowe, aby zobaczyć, jak wiele jest nienawiści i agresji, a w ogóle nie widać miłości. Jeśli ktoś z Pismem Świętym w ręku chciałby wśród nas znaleźć chrześcijan - miałby poważne trudności. Mniej lub bardziej zapełnione kościoły podczas niedzielnej mszy świętej, liczne słowne deklaracje własnej wiary niewiele znaczą, jeżeli nie tkwią za nimi czyny. I przede wszystkim - miłość bliźniego.
Nie jest to z pewnością łatwe, jednak Jezus w swoich naukach wcale nie obiecuje, że będzie lekko, łatwo i przyjemnie.Chrześcijanin musi od siebie wymagać. W dzisiejszych czasach jednym z bardziej spektakularnym przykładem może być stosunek do uchodźców i tego - jak na nich patrzymy. Niezależnie jednak od tego, czy widzimy w nich muzułmańską nawałę nacierającą na Europę czy mających imiona i nazwiska ludzi uciekających przed wojną - nie możemy zapomnieć, że w niczym nie usprawiedliwia to nas samych. Kiedyś, gdy staniemy przed Bogiem nie będziemy rozliczani z tego, jak bardzo źli byli inni, ale czy my byliśmy dobrzy.
Dotyczy to też naszych wewnętrznych, polskich podziałów, tak destrukcyjnie wpływających na nas wszystkich. I na pewno mało świadczących o tym, że Polska to kraj katolicki.

Po tym wszyscy rozpoznają, ze jesteście moimi uczniami, jeśli będziecie się wzajemnie miłować....

 


niedziela, 17 kwietnia 2016

Ewangelia na niedzielę 17 kwietnia 2016

Dobry Pasterz

Postawa ludzi wobec Syna Bożego
Moje owce są mi posłuszne. Ja je znam, a one podążają za Mną. Ja też daję im życie wieczne i nigdy nie zginą, ani nikt nie wyrwie ich z mojej ręki. Mój Ojciec, który jest większy od wszystkich, dał Mi je i nikt nie może ich wyrwać z ręki Ojca. Ja i Ojciec jesteśmy jedno.

Ewangelia wg Św. Jana 10, 27-30

Czwarta niedziela po Wielkanocy to Niedziela Dobrego Pasterza. Tego dnia w sposób szczególny modlimy się o powołania kapłańskie i zakonne.
Patrząc na statystyki - modlitwa taka jest z pewnością potrzebna. Tym bardziej, że istotna jest nie tylko ilość, ale także jakość. Kapłan, który potrafi przyciągnąć ludzi do Boga, do Kościoła to wielki skarb. Jednocześnie jednak musimy pamiętać, że każdy kapłan to człowiek - wcale nie chodząca doskonałość i wcale nie dysponuje nadludzkimi siłami i niezwykłą odpornością na zło. W praktyce różnie z tym bywa. Kapłani również potrzebują naszej modlitwy.
Na pewno potrzebuje jej także nasz papież Franciszek. Zdecydowanie wraca do źródeł, do Ewangelii, przypominając nam to, co oczywiste,choć mało wygodne i burzące nasze własne samozadowolenie z tego, jak dobrymi chrześcijanami jesteśmy...


niedziela, 10 kwietnia 2016

Ewangelia na niedzielę 10 kwietnia 2016

ryby

Spotkanie Zmartwychwstałego z uczniami w Galilei
Potem Jezus ponownie ukazał się uczniom nad Jeziorem Tyberiadzkim. Ukazał się zas w następujący sposób. Przebywali tam wspólnie Szymon Piotr, Tomasz, zwany Didymos, Natanael z Kany Galilejskiej, synowie Zebedeusza i jeszcze dwóch innych Jego uczniów. Szymon Piotr powiedział do nich: "Idę coś złowić" . Rzekli mu: "I my popłyniemy z tobą". Wyszli więc i wsiedli do łodzi, lecz tej nocy nic nie złowili. Gdy nastał poranek, Jezus stanął na brzegu jeziora, lecz uczniowie nie poznali, że to jest Jezus. Jezus zapytał ich: "Dzieci ! Nie macie nic do jedzenia? ". Odpowiedzieli mu: "Nie" . On zaś polecił im: "Zarzućcie sieć po prawej stronie łodzi, a złowicie". Zarzucili więc, ale nie mogli jej już wyciągnąć z powodu mnóstwa ryb. Wtedy uczeń, którego Jezus miłował, powiedział do Piotra: "To jest Pan". Skoro tylko Szymon Piotr usłyszał, że to Pan, nałożył ubranie, bo był rozebrany i rzucił się do jeziora. Pozostali uczniowie przypłynęli łodzią, ciągnąc sieć wypełniona rybami, ponieważ nie byli daleko od lądu, tylko około dwustu łokci.
Gdy wysiedli na brzeg, zobaczyli rozniecone ognisko, położoną na nim rybę oraz chleb. Jezus poprosił ich: "Przynieście kilka ryb, które teraz złowiliście". Poszedł więc Szymon Piotr i wyciągnął na ląd sieć wypełnioną stu pięćdziesięciu trzema wielkimi rybami. A chociaż ryb było tak dużo, sieć się nie rozerwała. Jezus zaś im powiedział: "Chodźcie coś zjeść". Żaden z uczniów nie odważył się zapytać Go: "Kim jesteś ?", ponieważ wiedzieli, że to Pan. A Jezus podszedł, wziął chleb i podał im, podobnie uczynił z rybą.
To już po raz trzeci Pan objawił się uczniom po swoim zmartwychwstaniu.
Powierzenie Piotrowi zadań pasterskich
Gdy spożyli posiłek, Jezus zapytał Szymona Piotra: "Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie bardziej niż oni ?". Piotr odparł: "Tak, Panie ! Ty wiesz, że Cię kocham". Wtedy powiedział do niego: "Paś moje baranki". Zapytał go powtórnie: "Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie ?". Odrzekł Mu" "Tak, Panie! Ty wiesz, że Cie kocham". Powiedział mu: "Paś owce moje". I zapytał go po raz trzeci: "Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie ?". Wtedy Piotr sie zasmucił, że już trzeci raz go zapytał: "Czy kochasz Mnie ?". I odpowiedział Mu: "Panie, Ty wiesz wszystko o wszystkim. Ty wiesz, że Cie kocham". Jezus rzekł do niego: "Paś moje owce. Uroczyście zapewniam cię: Kiedy byłeś młodszy, przepasywałeś się szedłeś, dokąd chciałeś. Kiedy jednak się zestarzejesz, wyciągniesz swoje ręce, a ktoś inny cie przepasze i poprowadzi, dokąd nie chcesz". Powiedział to, aby wskazać, jaką śmiercią uwielbi Boga. Następnie rzekł do niego: "Pójdź za Mną !".

 

Ewangelia wg Św. Jana 21, 1-19

Święty Piotr - prosty rybak, któremu dostał ważne zadanie - zbudować Kościół Chrystusowy. Po 2 tysiącach lat widać, że swoje zadanie wykonał. Kościół trwa. Czy jednak o taki właśnie Kościół chodziło Chrystusowi? Rozrósł się, jest silny, ale czy na pewno o taką siłę chodziło? Są takie karty w dziejach, które trudno nazwać chlubnymi i zgodnymi z Ewangelią. Mam wrażenie, że warto czasem przypomnieć sobie jak to było przed wiekami, sięgnąć do źródeł chrześcijaństwa. 
Pierwsi chrześcijanie spotykali się w katakumbach, a za swoją wiarę często płacili życiem. My chodzimy do kościołów, pięknych i bogato ozdobionych, jednak czy nasza wiara stała się przez to głębsza, czy na pewno rozumiemy nauki Jezusa? Tu można już dyskutować,ja mam dużo wątpliwości, także w stosunku do siebie samej. Obawiam się, że za dużo uwagi poświęcamy rytuałom i obrzędom związanym z praktykowaniem wiary niż temu, co one symbolizują. Efekt nie jest zbyt ciekawy - laicyzacja społeczeństwa społeczeństwa postępuje, a nawet nasi duszpasterze większą wagę przywiązują do tego, aby zasady wiary wpisać do prawa państwowego niż do tego, aby nauczać Ewangelii. 

Obecnie następcą Św.Piotra jest papież Franciszek. Moim zdaniem - wspaniały kapłan przypominający nam,na czym polega nasza wiara. Prawdziwy duch ożywiający Kościół. Szkoda tylko, że tak wielu członków Kościoła próbuje jakby "przeczekać" ten pontyfikat, zupełnie nie wsłuchując się w to, co mówi.


niedziela, 03 kwietnia 2016

Ewangelia na niedzielę 3 kwietnia 2016

niewierny Tomasz

Spotkanie Zmartwychwstałego z uczniami
Gdy tego pierwszego dnia tygodnia zapadł wieczór, a tam, gdzie przebywali uczniowie, zamknięto drzwi z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął w środku i pozdrowił ich: "Pokój wam". A gdy to powiedział, pokazał im ręce, oraz bok. Uczniowie uradowali się, że ujrzeli Pana. Jezus zaś odezwał się do nich ponownie: "Pokój wam! Jak Mnie posłał Ojciec, tak i Ja was posyłam". Po tych słowach tchnął na nich i oznajmił: "przyjmijcie Ducha Świętego. Tym, którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, który zatrzymacie, są zatrzymane".
Tomasz, zwany Didymos, jeden z Dwunastu, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Pozostali uczniowie mówili więc do niego: "Zobaczyliśmy Pana". On jednak odparł: "Nie uwierzę, jeśli nie ujrzę na Jego rękach śladów po gwoździach, nie włożę swego palca w miejsce gwoździ i nie umieszczę swojej ręki w Jego boku". Po ośmiu dniach uczniowie znów byli wewnątrz i Tomasz razem z nimi. Mimo zamkniętych drzwi, Jezus wszedł, stanął w środku i pozdrowił ich: "Pokój wam". Następnie rzekł do Tomasza: "Unieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce, podnieś też swoją rękę i włóż w mój bok. I przestań być niedowiarkiem, a bądź wierzącym". Tomasz wyznał Mu w odpowiedzi: "Pan mój i Bóg mój". Jezus zaś rzekł do niego: "Wierzysz, ponieważ Mnie ujrzałeś? Szczęśliwi ci, którzy nie zobaczyli, a uwierzyli".
Cel napisania Ewangelii
Jezus dokonał jeszcze wielu innych znaków wobec swoich uczniów, których nie zapisano w tej księdze. Te natomiast spisano, abyście wierzyli, że Jezus jest Chrystusem, Synem Bożym, oraz abyście wierząc, mieli życie w Jego imię.

Ewangelia wg Św. Jana 20, 19-31

Niewierny Tomasz.  Wprawdzie przeszedł do historii jako symbol niedowiarka. ale i tak miał szczęście, gdyż mógł osobiście sprawdzić, ze Jezus zmartwychwstał. Wcześniej trudno było mu uwierzyć na słowo. Czy to coś dziwnego? Chyba w każdym z nas tkwi coś takiego. Wierzymy, ale każdemu zdarza się z pewnością pragnienie otrzymania bezpośredniego, jasnego i oczywistego znaku od Boga - że jest, że się nie mylimy. 
A może Bóg do nas mówi, daje nam te znaki - tylko my nie umiemy ich rozpoznać?


niedziela, 27 marca 2016

Ewangelia na niedzielę 27 marca 2016

Chrystus Zmartwychwstały

Zmartwychwstanie Jezusa
W pierwszym dniu tygodnia, wczesnym rankiem, gdy jeszcze panowały ciemności, przyszła Maria Magdalena do grobu i zauważyła kamień odsunięty od grobowca. Pobiegła więc i przybyła do Szymona Piotra oraz do drugiego ucznia, którego Jezus kochał, i oznajmiła im: "Zabrano Pana z grobu i nie wiem, gdzie go złożono". Piotr i ten drugi uczeń wyruszyli więc i udali się do grobu. Obydwaj biegli razem, lecz ten drugi uczeń wyprzedził Piotra i jako pierwszy znalazł się przy grobie. A gdy się pochylił, zobaczył leżące płótna. Nie wszedł jednak do środka. Przybył także idący za nim Szymon Piotr i on wszedł do grobowca. Tam spostrzegł leżące płótna oraz chustę, która była na Jego głowie. Nie leżała ona razem z tamtymi płótnami, lecz lecz zwinięta osobno w innym miejscu. Wtedy wszedł ten drugi uczeń, który dotarł wcześniej do grobu. A gdy zobaczył, uwierzył. Nie pojmował bowiem jeszcze Pisma, iż trzeba, aby On powstał z martwych.

Ewangelia wg Św. Jana 20, 1-9

Wielka Noc, kiedy to przeżywamy największą tajemnicę chrześcijaństwa. Po smutku Wielkiego Piątku, swoistym zawieszeniu Wielkiej Soboty - radosna nowina: Chrystus Zmartwychwstał!
Siadamy przy świątecznym stole, spotykamy się z bliskimi - jak co roku. Czy umiemy przeżyć te święta także wewnętrznie? Tak, aby być choć trochę lepszym, bliższym Boga? Warto zrobić sobie takim mały bilans, czy okres Wielkiego Postu wzbogacił nas, czy tylko zaostrzył apetyt na świąteczne specjały.  Ja miałam szczęście - w Wielkim Tygodniu uczestniczyłam w rekolekcjach prowadzonych przez ks.Adama Bonieckiego. Prawdziwa uczta duchowa i intelektualna, wspaniałe przeżycie, zmuszające do wielu przemyśleń. Także do tego, czym jest wiara w naszym życiu? Czy potrafimy żyć Ewangelią? Czy pamiętamy o tym, że Jezus oddał swoje życie za wszystkich? Za nas, naszych bliskich, ale także uchodźców wielką falą rozlanych w Europie. Za ofiary zamachów, ale także ich sprawców.  Chrześcijaństwo nie jest lekkie, łatwe i przyjemne, stawia nam określone i wielkie wymagania i nie da się zastąpić pustymi gestami na pokaz, za którymi nie ma prawdziwej treści.

Chrystus Zmartwychwstał! Alleluja!

sobota, 19 marca 2016

palemka

Męka i Śmierć Jezusa - wg Św. Łukasza

Spisek przeciwko Jezusowi
Zbliżało się święto Przaśników zwane Paschą. Wyżsi kapłani i nauczyciele Pisma naradzali się, jak Go zgładzić. Bali się bowiem ludu. A szatan wszedł w Judasza, zwanego Iskariotą, jednego z grona Dwunastu. Wtedy on poszedł i umówił się z wyższymi kapłanami i dowódcami straży, że im Go wyda. Oni ucieszyli się z tego i ustalili, ze dadzą mu pieniądze. On zgodził się i szukał stosownej pory, aby Go im wydać, gdy nie będzie przy Nim tłumu.
Przygotowanie Paschy
Nadszedł dzień Przaśników, w którym należało ofiarować Paschę. Jezus wysłał więc Piotra i Jana z poleceniem:"Idźcie i przygotujcie nam Paschę do spożycia". Oni zapytali: "Gdzie chcesz, abyśmy ją przygotowali?". Odpowiedział: "Kiedy będziecie wchodzić do miasta, spotka was człowiek niosący dzban wody. Idźcie za nim aż do domu, do którego wejdzie. Powiedzcie gospodarzowi tego domu: Nauczyciel pyta : Gdzie jest gościnny pokój, w którym spożyje Paschę z moimi uczniami ? On wskaże wan na górze dużą salę usłana dywanami. Tam przygotujcie". Poszli więc, zastali wszystko jak im powiedział, i przygotowali Paschę.
Ustanowienie Eucharystii
Gdy nadeszła godzina, zajął miejsce przy stole, a wraz z nim apostołowie. Wtedy powiedział do nich: "Tak bardzo pragnąłem spożyć tę Paschę z wami, zanim będę cierpiał. Bo mówię Wam: Już więcej nie będę jej spożywał, aż wypełni się w królestwie Bożym". I wziął kielich, odmówił modlitwę dziękczynna i powiedział: "Weźcie go i rozdzielcie między siebie. Bo oświadczam Wam: Odtąd nie będę już pił z owocu winnego krzewu, aż przyjdzie królestwo Boże". Następnie wziął chleb, odmówił modlitwę dziękczynną, połamał i dał im mówiąc : "To jest moje ciało, za was wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę". Podobnie po wieczerzy wziął kielich, mówiąc: "Ten kielich jest nowym przymierzem w mojej krwi, która jest wylewana za was. Lecz oto ręka mojego zdrajcy jest z moją na stole. Wprawdzie Syn Człowieczy odchodzi zgodnie z tym, co jest postanowione, lecz biada temu człowiekowi, który Go wydaje". Wtedy zaczęli dociekać między sobą, kto spośród nich miałby to uczynić.
Spór o pierwszeństwo
Powstał tez między nimi spór o to, który z nich jest ważniejszy. Wtedy Jezus im powiedział: "Królowie narodów panują nad nimi, a ich władcy są nazywani dobroczyńcami. U was tak być nie może. Ale najważniejszy z was niech będzie jak najmłodszy, a przełożony jak ten, który usługuje" Któż bowiem jest ważniejszy ? Ten, kto siedzi za stołem, czy ten, kto służy ? Czyż nie ten, kto siedzi za stołem ? Ja jednak jestem wśród was jako ten, który służy. Wy wytrwaliście przy mnie w moich przeciwnościach. Dlatego przekazuje wam królestwo, jak i mnie przekazał je mój Ojciec, abyście w moim królestwie jedli i pili przy moim stole i zasiedli na tronach, by sądzić dwanaście pokoleń Izraela.
Zapowiedź zaparcia się Piotra
Szymonie, Szymonie, oto szatan zażądał, żeby przesiać was jak pszenicę. Ja jednak modliłem się za ciebie, abyś nie utracił swojej wiary. A ty, kiedy się nawrócisz, umacniaj twoich braci". On odpowiedział: "Panie, jestem gotów iść z Tobą do więzienia, a nawet na śmierć". Lecz Jezus odrzekł: "Mówię ci, Piotrze, dziś, zanim kogut zapieje, trzy razy wyprzesz się tego, że Mnie znasz".
Czas próby i walki
Zapytał ich: "Gdy wysłałem was bez sakiewki, bez torby podróżnej i bez sandałów, czy czegoś wam brakowało ?" Oni odpowiedzieli: "Niczego" . Wtedy im powiedział: "Teraz jednak, kto ma sakiewkę, niech ja weźmie, tak samo i torbę podróżną. A kto tego nie ma, niech sprzeda swój płaszcz i kupi miecz ! Bo mówię wam, że musi się spełnić na Mnie to, co napisano: I do przestępców został zaliczony. To wszystko spełnia się na Mnie". Oni zaś rzekli: "Panie, oto tutaj są dwa miecze" Odpowiedział im: "Wystarczy !" .
Modlitwa na Górze Oliwnej
Potem, zgodnie ze swoim zwyczajem, udał się na Górę Oliwną. Szli z nim także uczniowie. Gdy był już na miejscu, powiedział do nich: "Módlcie się, abyście nie ulegli pokusie". Wtedy sam oddalił się od nich mniej więcej na odległość rzutu kamieniem, upadł na kolana i modlił się: "Ojcze, jeśli chcesz, zabierz ten kielich ode Mnie. ale nie moja wola, lecz Twoja niech się dzieje". Wtedy ukazał mu się anioł z nieba i umacniał Go. On zaś, tocząc wewnętrzną walkę, jeszcze żarliwiej się modlił. A Jego pot był jak krople krwi spadające na ziemię. Potem wstał od modlitwy, przyszedł do uczniów i zastał ich śpiących ze smutku. Wtedy powiedział do nich: "Dlaczego śpicie ? Wstańcie, módlcie się, abyście nie ulegli pokusie".
Zdrada i pojmanie Jezusa
Gdy On jeszcze mówił, zjawił się tłum, a na jego czele szedł Judasz, jeden z Dwunastu. Zbliżył się do Jezusa, aby Go pocałować. Jezus odezwał się do niego: "Judaszu, pocałunkiem wydajesz Syna Człowieczego?" . Ci, którzy przy nim byli, widząc, na co się zanosi, zapytali: "Panie, czy mamy uderzyć mieczem ?". I któryś z nich uderzył sługę najwyższego kapłana i odciął mu prawe ucho. Lecz Jezus odezwał się: "Przestańcie ! Dosyć tego!" . Potem dotknął jego ucha i uzdrowił go. A do przybyłych do Niego wyższych kapłanów, dowódców straży i starszych Jezus powiedział: "Wyszliście z mieczami i kijami jak po bandytę ? . Codziennie byłem z wami w świątyni, a nie wystąpiliście przeciwko Mnie. Ale to jest wasza godzina i panowanie ciemności".
Zaparcie się Piotra
Wtedy pochwycili Go, zabrali i zaprowadzili do domu najwyższego kapłana. A Piotr szedł z Nim z daleka. Kiedy rozpalili ogień na środku dziedzińca i usiedli razem, także Piotr usiadł między nimi. Jakaś służąca zobaczyła go siedzącego przy ogniu, przyjrzała mu się i powiedziała. "Ten tez był z Nim". On zaś zaprzeczył, mówiąc: "Kobieto, nie znam Go". Trochę później ktoś inny zobaczył go i powiedział: "Ty też jesteś jednym z nich". Piotr odrzekł: "Człowieku, nie jestem". Po upływie mniej więcej godziny ktoś inny stanowczo stwierdził: "Z pewnością on też był z Nim. Przecież jest Galilejczykiem". Piotr odpowiedział: "Człowieku, nie wiem o czym mówisz" . I w tej chwili, gdy on jeszcze mówił, kogut zapiał. A Pan odwrócił się i spojrzał na Piotra. Przypomniał sobie Piotr słowo Pana, gdy mu powiedział: "Dzisiaj, nim kogut zapieje, trzy razy się mnie wyprzesz". Wyszedł na zewnątrz i gorzko zapłakał.
Wyszydzenie Jezusa
Mężczyźni, którzy pilnowali Jezusa, szydzili z Niego i bili Go. Zasłaniając mu twarz, pytali: "Prorokuj, kto Cię uderzył ?". I wiele innych bluźnierstw mówili przeciwko Niemu.
Jezus przed Wysoką Radą
Gdy nastal dzień, zebrała się starszyzna ludu, wyżsi kapłani i nauczyciele Pisma. Zaprowadzili Go przed swoją Wysoka Radę i rzekli: "Czy Ty jesteś Chrystusem? Powiedz nam !" . Odparł im: "Jeśli wam powiem, nie uwierzycie, a jeśli zapytam, nie odpowiecie. Lecz odtąd Syn Człowieczy będzie siedział po prawej stronie wszechmogącego Boga". Wtedy zawołali wszyscy" "A więc jesteś Synem Bożym ?" . On im odpowiedział: "Wy stwierdzacie, że Ja jestem". Oni odparli: "Na co nam potrzeba jeszcze świadectwa ? Sami je usłyszeliśmy z Jego ust".
Jezus przed Piłatem i Herodem
Następnie wszyscy zgromadzeni wstali i zaprowadzili Go do Piłata. Zaczęli Go oskarżać: "Stwierdziliśmy, że On podburza nasz naród, zakazuje płacić podatki cesarzowi i podaje się za Chrystusa., Króla." Piłat zapytał Go: "Czy ty jesteś królem Żydów ?" . On odpowiedział: "Ty stwierdzasz". Piłat oznajmił wyższym kapłanom i tłumom: "Nie znajduje żadnej winy w tym człowieku". Leczo oni coraz gwałtowniej wołali: "Podburza lud, nauczając w całej Judei. Zaczął od Galilei i doszedł aż tutaj". Gdy to Piłat usłyszał, zapytał, czy ten człowiek jest Galilejczykiem. A gdy się dowiedział, że podlega władzy Heroda, odesłał Go do Heroda, który w tych dniach również przebywał w Jerozolimie. Na widok Jezusa Herod bardzo się ucieszył, bo od dłuższego czasu chciał Go zobaczyć. Słyszał bowiem o Nim i spodziewał się ujrzeć jakiś znak dokonany przez Niego. Zadawał Mu więc wiele pytań. Lecz Jezus na żadne z nich nie odpowiedział. Byli przy tym obecni wyżsi kapłani i nauczyciele Pisma, którzy gwałtownie Go oskarżali. Wtedy Herod wraz ze swoimi żołnierzami okazał Mu pogardę. Wyszydził Go, ubrał w lśniącą szatę i odesłał z powrotem do Piłata.. Tego dnia Herod i Piłat stali się przyjaciółmi, wcześniej bowiem byli dla siebie wrogami.
Piłat zwołał wyższych kapłanów, przełożonych oraz lud i przemówił do nich: "Przyprowadziliście do mnie tego człowieka, zarzucając mu, że podburza lud. Tymczasem ja. po przesłuchaniu Go w waszej obecności, nie znalazłem w tym człowieku żadnej winy, o którą Go oskarżacie. Podobnie Herod, gdyż odesłał Go do nas. Nie uczynił on więc niczego, za co należałoby Go skazać na śmieć. Wychłoszczę Go i uwolnię". Wtedy wszyscy zaczęli krzyczeć: "Tego zabij, a uwolnij nam Barabasza". A został on wtrącony do więzienia w powodu wywołanych w mieście zamieszek i za zabójstwo. Piłat, chcąc uwolnić Jezusa, ponownie przemówił do nich. Lecz oni krzyczeli: "Ukrzyżuj! Ukrzyżuj Go!". Zapytał ich po raz trzeci:"Co On złego zrobił ? Nie znalazłem w Nim niczego, czy zasłużyłby na śmierć. Wychłoszczę Go więc i uwolnię". Ale oni nalegali, krzycząc głośno i żądali, by został ukrzyżowany. A ich krzyki wzmagały się. Wtedy Piłat zdecydował, że ich żądanie ma być spełnione. uwolnił tego, którego się domagali, a który za zamieszki i zabójstwo został wtrącony do więzienia. Jezusa zaś wydał zgodnie z ich wolą.
Ukrzyżowanie Jezusa
Gdy Go wyprowadzili, zatrzymali niejakiego Szymona Cyramejczyka, wracającego z pola i włożyli na Niego krzyż, aby go niósł za Jezusem. A szedł za nimi wielki tłum, w tym także kobiety, które lamentowały i płakały za Nim. Jezus zwrócił się do nich i powiedział: "Córki Jeruzalem, nie płaczcie nade Mną ! Płaczcie raczej nad sobą i nad waszymi dziećmi. Nadchodzą bowiem dni, kiedy będą mówić: Szczęśliwe niepłodne i łona, które nie rodziły i piersi, które nie karmiły. Wtedy zaczną wołać do gór: Padnijcie na nas! A do pagórków: Przykryjcie nas! Bo jeśli tak czynią z drzewem zielonym, to co stanie się z uschniętym ?".
Prowadzono tez innych dwóch złoczyńców, którzy razem z Nim mieli być straceni. Kiedy przyszli na miejsce zwane Czaszką, ukrzyżowali tam Jego i złoczyńców, jednego po prawej, a drugiego po lewej Jego stronie. Jezus mówił: "Ojcze odpuść im, bo nie wiedzą co czynią". Oni zaś rzucili losy o Jego ubranie i podzielili się nim. A lud stał i przyglądał się. Przełożeni zaś drwili sobie z Niego: "Innych wybawiał, niech uratuje samego siebie, jeśli On jest tym wybranym Chrystusem Boga". Także żołnierze szydzili z Niego. Podchodzili, podawali Mu ocet i mówili: "Jeśli jesteś królem Żydów, wybaw samego siebie". Był tez nad nim napis: "To jest król Żydów".
Jeden z powieszonych na krzyżu złoczyńców bluźnił Mu mówiąc: "Czy Ty nie jesteś Chrystusem ? Wybaw siebie i nas". Drugi natomiast, upominając go powiedział: "Ty nawet Boga się nie boisz, chociaż ponosisz tę samą karę ? My przecież sprawiedliwie zostaliśmy ukarani. Zasłużyliśmy na to. Ale On nic złego nie zrobił" . I dodał: "Jezu, wspomnij o mnie, gdy wejdziesz do swego królestwa". Odpowiedział mu: "Zapewniam Cię: dziś ze Mną będziesz w raju".
Śmierć Jezusa
Była już prawie godzina szósta, a ciemność ogarnęła całą ziemię aż do godziny dziewiątej. Gdy słońce się zaćmiło, zasłona w świątyni rozdarła się przez środek. A Jezus zawołał donośnym głosem: "Ojcze, w Twoje ręce oddaje mojego ducha". Gdy to powiedział, skonał. Wtedy setnik, widząc co się stało, chwalił Boga mówiąc: "Naprawdę ten człowiek był sprawiedliwy". A wszyscy, którzy się zbiegli na to widowisko, gdy zobaczyli co się stało, wracali, bijąc się w piersi. Wszyscy zaś Jego znajomi i kobiety, które towarzyszyły Mu od Galilei, stanęli w oddali i przyglądali się temu.
Pogrzeb Jezusa
Był tam człowiek dobry i sprawiedliwy, imieniem Józef, członek Wysokiej Rady. Nie zgadzał się ani z ich uchwałą, a nie z ich postępowaniem. Pochodził z judejskiego miasta Arymatei i oczekiwał królestwa Bożego. On to udał się do Piłata i poprosił o ciało Jezusa.
Gdy je zdjął, owinął w lniane płótno i złożył w grobie wykutym w skale, w którym nikt jeszcze nie był pochowany. A był to dzień przygotowania i zaczynał się szabat. Towarzyszyły mu kobiety, które razem z Jezusem przybyły z Galilei. Zobaczyły grób i to, w jaki sposób zostało położone Jego ciało. Po powrocie przygotowały wonności i olejki. Jednak w szabat zachowały odpoczynek, bo takie było przykazanie.

Dziś w kościołach czytanie Męki Pańskiej. Święcimy palmy symbolizujące triumfalny wjazd Jezusa do Jerozolimy i zaraz potem wsłuchujemy się w opis Męki.
Czy, wkraczając w Wielki Tydzień nie warto pomyśleć w tym kontekście o tym - jakim "tłumem" jesteśmy my sami? Ci sami ludzie, którzy gałązkami ścielili Jezusowi drogę, wiwatowali na Jego cześć, niedługo potem - żądali Jego ukrzyżowania. Czy my na pewno postępujemy inaczej? W świecie tabloidów łatwo znajdujemy sobie idoli, których potem równie łatwo potępiamy.
I jakoś mam dziwne wrażenie, że gdyby Jezus pojawił się na ziemi w dzisiejszych czasach - skończyłoby się to tak sami, jak dwa tysiące lat temu, przynajmniej w sferze symbolicznej.

 
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 32
| < Maj 2016 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          
Zakładki:






Twoja wyszukiwarka






ministat liczniki.org

Zobacz najciekawsze strony katolickie



Skopiuj CSS