Jestem katoliczką. Ale tak naprawdę co to oznacza? Jaki ma to wpływ na moje życie codzienne, na wszystkie małe sprawy, na dokonywane wybory?

Stary Testament

środa, 23 marca 2016

Ocalenie Jonasza

 

Ocalenie Jonasza

1 Pan zesłał wielką rybę, aby połknęła Jonasza. I był Jonasz we wnętrznościach ryby trzy dni i trzy noce. 2 Z wnętrzności ryby modlił się Jonasz do swego Pana Boga.
3 I mówił:
W utrapieniu moim wołałem do Pana,
a On mi odpowiedział.
Z głębokości Szeolu wzywałem pomocy,
a Ty usłyszałeś mój głos.
Rzuciłeś mnie na głębię, we wnętrze morza
i nurt mnie ogarnął.
Wszystkie Twe morskie bałwany i fale Twoje
przeszły nade mną.
5 Rzekłem do Ciebie: wygnany daleko od oczu Twoich,
jakże choć tyle osiągnę, by móc wejrzeć na Twój święty przybytek?
6 Wody objęły mnie zewsząd, aż po gardło,
ocean mnie otoczył,
sitowie okoliło mi głowę.
7 Do posad gór zstąpiłem,
zawory ziemi zostały poza mną na zawsze.
Ale Ty wyprowadziłeś życie moje z przepaści,
Panie, mój Boże!
8 Gdy gasło we mnie życie,
wspomniałem na Pana,
a modlitwa moja dotarła do Ciebie,
do Twego świętego przybytku.
9 Czciciele próżnych marności
opuszczają Łaskawego dla nich.
10 Ale ja złożę Tobie ofiarę,
z głośnym dziękczynieniem.
Spełnię to, co ślubowałem.
Zbawienie jest u Pana.
11 Pan nakazał rybie i wyrzuciła Jonasza na ląd.


Księga Jonasza, 2, 1-11


sobota, 05 marca 2016

Szabat

12 Potem tak rzekł Pan do Mojżesza: Powiedz Izraelitom: 13 Przestrzegaliście pilnie moich szabatów, gdyż to jest znak między Mną a wami dla wszystkich waszych pokoleń, by po tym można było poznać, że Ja jestem Pan, który was uświęcam. 14 Przeto zachowujcie szabat, który winien być dla was świętością. I ktokolwiek by go znieważył, będzie ukarany śmiercią, i każdy, kto by wykonywał pracę w tym dniu, będzie  wykluczony ze swojego ludu.15 Przez sześć dni będzie się wykonywać pracę, ale dzień siódmy będzie szabatem odpoczynku, poświęconym Panu, i dlatego ktokolwiek by wykonywał pracę w dniu szabatu, winien być ukarany śmiercią.
16 Izraelici winni pilnie przestrzegać szabatu jako obowiązku i przymierza wiecznego przez pokolenia. 17 To będzie znak wiekuisty między Mną a Izraelitami, bo w sześciu dniach Pan stworzył niebo i ziemię, a w siódmym dniu odpoczął i wytchnął.
18 Gdy skończył rozmawiać z Mojżeszem na górze Synaj, dał mu dwie tablice Świadectwa, tablice kamienne, napisane palcem Bożym.


Księga Wyjścia, 31, 12-18


czwartek, 18 lutego 2016

Błaganie pokutnika

Psalm Dawida, gdy przyszedł do niego prorok Natan po jego wejściu do Batszeby.

Zmiłuj się nade mną, Boże, w łaskawości Twojej
w ogromie Twojego miłosierdzia zgładź nieprawość moją.
Obmyj mnie zupełnie z mojej winy
i oczyść nie z grzechu mojego.
Uznaję bowiem moją nieprawość,
a grzech mój jest zawsze przede mną.
Przeciwko Tobie samemu zgrzeszyłem
i uczyniłem, co za złe uznajesz,
ale Ty będziesz sprawiedliwy w swym wyroku
i bezstronny w sądzeniu swoim.
Bo urodziłem się jako grzesznik
i od poczęcia nieprawość ciąży na mnie.
Oto miłujesz prawdę ukrytą,
naucz mnie tajników mądrości!
Pokrop mnie hizopem, abym stał się czysty,
obmyj mnie, bym nad śnieg był bielszy.
Daj mi usłyszeć radość i wesele,
a ożyją kości poniżone.
Odwróć oblicze od grzechów moich
i zgładź wszystkie moje nieprawości.
Stwórz we mnie czyste serce, Boże,
i ducha mocnego odnów w moim wnętrzu.
Nie odrzucaj mnie od oblicza Twego
i nie odbieraj mi Twego ducha świętego.
Daj mi się cieszyć Twoim zbawieniem
i umocnij mnie duchem ochoczym.
Pouczę nieprawych o Twoich drogach
i wrócą do Ciebie grzesznicy.
Wybaw mnie od krwi, o Boże,
Boże mój Zbawco,
a język mój wyśpiewa Twoją sprawiedliwość.
Panie, otwórz wargi moje,
a usta moje będą głosić Twoją chwałę.
Bo nie pragniesz, bym Ci składał ofiary,
ani nie masz upodobania w całopaleniach.
Ofiarą dla Boga jest duch skruszony,
skruszonym i uniżonym sercem Bóg nie pogardzi.
W Twej dobroci okaż łaskę Syjonowi,
aby odbudowano mury Jeruzalem.
Wtedy przyjmiesz prawe ofiary,
dary i całopalenia,
wtedy będą składać cielce na Twoim ołtarzu.

Księga Psalmów, Psalm 51




Ucieczka Dawida

Król Dawid przybył do Bachurim. A oto wyszedł stamtąd pewien człowiek. Był on z rodziny należącej do domu Saula. Nazywał się Szimei, syn Gery. Posuwając się naprzód, przeklinał i obrzucał kamieniami Dawida oraz wszystkie sługi króla Dawida, chociaż był z nim po prawej i po lewej stronie cały lud i wszyscy bohaterowie. Szimei przeklinając wołał w ten sposób: "Precz, precz krwawy człowieku i niegodziwcze! Na ciebie Pan zrzucił odpowiedzialność za krew rodziny Saula, w miejsce którego zostałeś królem. Królestwo twoje oddał Pan w ręce Absaloma, twojego syna. Teraz ty sam jesteś w utrapieniu, bo jesteś człowiekiem krwawym." 
Odezwał się do króla Abiszaj, syn Serui: "Dlaczego ten zdechły pies przeklina pana mego, króla? Pozwól, ze podejdę i utnę mu głowę." Król odpowiedział: "Co ja mam z wami zrobić, synowie Serui? Jeżeli on przeklina, to dlatego, że Pan mu powiedział: Przeklinaj Dawida! Któż w takim razie może mówić: Czemu to robisz?"
Potem zwrócił się Dawid do Abiszaja i do wszystkich sług swoich: "Mój własny syn, który wyszedł z wnętrzności moich, nastaje na moje życie. Cóż dopiero ten Beniaminita? Pozostawcie go w spokoju, niech przeklina, gdyż Pan na to pozwolił. Może wejrzy Pan na moje utrapienie i odpłaci mi dobrem za to dzisiejsze przekleństwo?".
I tak Dawid posuwał się naprzód wraz ze swymi ludźmi. Szimei natomiast szedł zboczem wzniesienia obok i przeklinał, ciskając kamieniami i rzucając ziemią.

Druga Księga Samuela, 16, 4-13


środa, 17 lutego 2016

Pan rzuca klątwę na ołtarz w Betel

Pewnego razu, kiedy Jeroboam stał przy ołtarzu, składając ofiarę kadzielną, przyszedł z nakazu Pańskiego mąż Boży z Judy do Betel i z nakazu Pańskiego tak zawołał do ołtarza: "Ołtarzu, ołtarzu! Tak mówi Pan: Oto rodowi Dawida narodzi się syn, imieniem Jozjasz, który na tobie złoży ofiarę z kapłanów wyżyn, spalających na tobie ofiary kadzielne. Będą palić na tobie kości ludzkie". Nadto w tym dniu dał znak cudowny, ogłaszając: "Taki będzie ten cudowny znak, który zapowiedział Pan: Oto, ten ołtarz rozpadnie się i rozsypie się popiół, który jest na nim".
Kiedy król Jeroboam usłyszał słowo męża Bożego, które wypowiedział do ołtarza w Betel, natychmiast wyciągnął znad ołtarza rękę, wołając: "Schwytajcie go!". A wtedy uschła mu ręka, która wyciągnął ku niemu, i nie mógł jej cofnąć ku sobie. Ołtarz zaś rozpadł się, a popiół z ołtarza rozsypał się stosownie do cudownego znaku danego przez męża Bożego z nakazu Pańskiego. Wobec tego król zwrócił się do męża Bożego, mówiąc: "Przejednajże oblicze Pana, twego Boga, abym odzyskał władzę w swojej ręce!". Wtedy mąż Boży przejednał oblicze Pana i wnet król odzyskał władzę w swojej ręce i znowu stała się taką, jak poprzednio.

Pierwsza Księga Królewska, 13, 1-6

| < Lipiec 2017 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            
Zakładki:






Twoja wyszukiwarka






ministat liczniki.org

Zobacz najciekawsze strony katolickie



Skopiuj CSS